အင္း....ခုေတာ့
ကြ်န္ေတာ့ ဘေလာ့ေလး သူမ်ားလို တူတူတန္တန္ေတာ့ ျဖစ္ပါျပီေလ။
ခုမွ သူငယ္ခ်င္း ေတြကို ျပရဲေတာ့ တယ္။ အား....ဘေလာ့ တစ္ခု ကို
လုပ္တတ္သြားျပီ
ဆိုျပန္ေတာ့လည္းေလ ေရးဖို႔
အေၾကာင္းအရာဟာ ေတာ္ေတာ္ခက္တာပါကလားေနာ္။
ဒါနဲ ့ကြ်န္ေနာ္လည္း လူလည္
လုပ္ျပီး။ ကိုယ့္ ဒိုင္ယာရီ ပဲ
ကိုယ္ထိုင္ေရးေနတာေပါ့။ ဟားဟား။
ဖတ္ခ်င္ မဖတ္ခ်င္ေနၾကဗ်ာ။
ခုနက သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတယ္။ နည္းပညာေတြတို
့ေဆာ့၀ဲလ္ေတြတို ့တင္ေပါ့တဲ့။
ဒါေပမယ့္ မလုပ္ခ်င္
ဘူးဗ်။ အဲ့ဒါၾကေတာ့။ ဟုတ္ယ္ေလ..ကိုယ့္ထက္ေတာ္တဲ့ သူေတြ အမ်ား ၾကီး
ရွိၾကတာပဲဟာ။ကြ်န္ေတာ္ ေတာင္ သူတို ့ထဲ
သြားသြားဖတ္တာ။ မ share တာလား ဆုိေတာ့လည္း
မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္မွ မသိတာ။ အဲ့ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက သူတို ့ဟာေတြ ကးူထည့္ေပ့ါကြတဲ့။
ဖြီး...လို ့ ။
ဘာလို ့လုပ္ရမွာလဲ အဲ့လိုမ်ိဳး။ ကိုယ္
ပိုင္ေရးပဲ လုပ္မယ္။ ငါဟာ ေပါက္တတ္ကရပဲ ေရးေရး ။
မဟုတ္တရုတ္ပဲ ေရးေရး။
ကိုယ္ပိုင္ေရးပဲ တန္ဖိုးရွိ ပါတယ္လို ့။
ေနာက္ဆံုး ဘာမွ မေရးတတ္ေတာ့ရင္
ကိုယ့္ အေၾကာင္းကိုယ္ထိုင္ေရးေနမယ္ကြာ။အဲ့ဒါဆို မင္းဟာ ဘယ္သူလာ ဖတ္မွာလည္းတဲ့။
ငါ့
ၾကိဳက္တဲ့ေကာင္မေလးေတြ ဖတ္မွာေပါ့ကြာလို ့။။ ဟဲဟဲ...
စတာပါဗ်ာ။ အက်ိဳးရွိတာေလးေတြ
အတတ္နိင္ဆံုးတင္ေနပါတယ္ဗ်။
တစ္ခုခုေတာ့ ရေစရမယ္ဗ်ာ။ ရသေလး တစ္ခုခု ဗဟုသုတ ေလး တစ္ခုခု။ ။
ဆဲ ခ်င္စရာ ေတြ ့လည္း အဲ့ဒါ
ရသ ေပးတာပဲေလ။ မဆိုးပါဘူး ေနာ့...။
ရွင္မႆဲခရစ္၀င္က်မ္း အခန္းၾကီး (၂၄) မွာ တပည့္ေတာ္ေတြက.. သခင္ေယရွု ကိုေမးၾကတယ္။ ဒီကမၻာၾကီးရဲ ့အဆံုးသတ္ နိမိတ္လကၡဏာေတြက ဘယ္လိုလည္း...