Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts




"မလဲလိုပါ"


ကြ်န္ပ္၏ အမွတ္တရမ်ားကို  ..အလွတရားမ်ားႏွင့္မလဲလိုပါ။


အလွတရားမ်ားမွာ…အလွတရားဆိုသည့္အတိုင္း..
အေရာင္အေသြးစံုလင္စြာႏွင့္ပင္…လွပေနၾကပါသည္။

ကြ်ႏ္ုပ္၏ အမွတ္တရမွာမူ …
အလွတရားေလာက္ေတာ့…လွပမူ ့မရွိေတာ့ေပ။
သို ့ေသာ္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္….အမွတ္တရကိုသာ…
ျမတ္နိုးေနမိေပသည္။

အမွတ္တရႏွင့္ကြ်န္ပ္တြင္…အမွတ္တရမ်ားစြာရွိပါသည္။
အမွတ္တရတို ့ဟူသည္….အတိတ္ကာလႏွင့္ဆိုင္ေသာ…
ေဟာင္းႏြမ္းေဆြးေျမ့တတ္သည့္သေဘာ ေဆာင္ေသာ္လည္း….
ကြ်န္ပ္အတြက္မူ….အျမဲပင္…လတ္ဆတ္ေနဆဲျဖစ္သည္။

ၾကည္နူးေသာ..အမွတ္တရ…
စိတ္ဆိုးေသာ ..အမွတ္တရ…
ငိုေၾကြးေသာ..အမွတ္တရ…
ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ…အမွတ္တရ…
ရန္ျဖစ္ေသာ…အမွတ္တရ….
စသည္ေသာ….အမွတ္တရ..ေပါင္းမ်ားစြာ..တို ့သည္။
ကြ်ႏ္ုပ္အတြက္…အျမဲပင္…လတ္ဆတ္ေနျမဲျဖစ္သည္။

အမွတ္တရသည္..အလွတရားႏွင့္ ယွဥ္မိေသာအခါ….
အျမဲပင္…အားငယ္တတ္ျပီး….
အလွတရားအေပၚ၌ ကြ်ႏ္ုပ္ မိန္းမူးေပ်ာ္၀င္မိျပီး…
၎အား..ေမ့ေလ်ာ့သြားမည္ကို…
အျမဲ…စိုးရိမ္ေနတတ္သည္။

ထို ့ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္ေျပာလိုသည္မွာ….

အမွတ္တရႏွင့္…အလွတရားကို မလဲလိုပါ။






ေရႊထီးေတြလည္းမေဆာင္းခဲ့ပါဘူး။
သူမ်ားေတြလိုေလာက္သာ…ေနခဲ့တာပါ။
ဘယ့္ႏွယ့္…ခုေတာ့…သူတို ့လုိေတာင္မေနရေတာ့ေအာင္
ဆဲြခ်ေနပါေပါ့လား ေလာကရယ္။

၀ဋ္ေတြပဲလည္ေနတာလား။ ငရဲငရာေတြမ်ား ၾကီးေနေရာ့သလား။
ေအာင္ျမင္ျခင္းနတၱိ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနတၱိ၊
ဂုဏ္ယူစရာမရွိ ၊ေျပာင္ေျပာင္ေရာင္ေရာင္မရွိ၊
ျပစရာမ်က္နာာ..ဃိုလ္ .. မရွိ။

(ဤသို ့ႏွယ္…လူႏွစ္ေယာက္…ဆင္းရဲတြင္းသို ့
ခုန္ဆင္းခဲ့ၾကေလသတည္း။ ။)





လီလီပန္းေတြ ေဘးမွာေပါ့......
ကြ်န္ေတာ္ဟာ....အဲ့ဒါကို လီလီပန္းလို ့ေတာင္ မသိခဲ့ပါဘူး။
သူမက..ဒါကို..လီလီပန္းေတြပဲလို ့.....
.ေျပာလာေတာ့ ယံုေတာင္ မယံုမိခဲ့ေသးဘူး။


လီလီပန္းေတြ ေဘးမွာေပါ့.....
ကိုရယ္...ဒီနားမွာ...ခဏနားရေအာင္ပါေနာ္...တဲ့
အို...ဟုတ္သားပဲ....သူမ..ပင္ပန္းေနရွာေပါ့...
ငါဘာေၾကာင့္မ်ား......မရပ္မနားလမ္းေလွ်ာက္ေနမိပါလိမ့္....လို ့... 
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္ပဲ တင္ေနမိရဲ ့....
ပန္းခင္းေတြ..သစ္ပင္အုပ္ေတြ..နဲ ့ေတာလမ္းေလးမွာ...                          သူ ့လက္ကိုတြဲျပီး...ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့...                                                                                 မေမာတမ္းေလွ်ာက္ေနမိတယ္ေလ။

လီလီပန္းေတြ ေဘးမွာေပါ့....
သူမ ထိုင္ေနခဲ့တယ္...
ညေနခင္းရဲ  ့ေနေရာင္ေတြ သူမ မ်က္နာေပၚကို က်ေရာက္လို ့.....
ႏြမ္းလ်ေနတဲ့ သူမရဲ ့...ေျခဖ၀ါးႏုႏုကို ယုယစြာ ဆုပ္ကိုင္မိတယ္....
ငရဲ ေတြ ၾကီးေနပါ့မယ္...ကိုရယ္...တဲ့...။ သူမ..တားျမစ္ရွာတယ္။
ဟင့္အင္း....ကြ်န္ေတာ္....သူမရဲ ့ေျခဖ၀ါးေလးေတြကို.. ခ်စ္တယ္။ 

လီလီပန္းေတြ ေဘးမွာေပါ့....
လူတစ္ခ်ိဳ ့ကြ်န္ေတာ္တို ့အနားကေန ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ျပီး ျဖတ္သြားၾကေတာ့....
နစ္ေယာက္စလံုး နည္းနည္းစီေတာ့...ရွက္ေနမိၾကရဲ ့....




" ကေလးဆန္သူ "

သူ..ေကာင္းဖို ့ပါ........
ဒါေၾကာင့္...သူ မရွိပဲ...ငါေနသြားေတာ့မယ္လို႔.........
သူ ့ကို .ရုပ္တည္ၾကီးနဲ ့လူၾကီးဆန္ဆန္..ထြက္သြားခိုင္းခဲ့တယ္.....
ဒါေပမယ့္..သူ မရွိပဲလည္း မေနနိင္တာ သိလိုက္ရတဲ့ အခါ ..
ေပးျပီးသား ပစၥည္းကို ျပန္ေတာင္းတဲ့...ကေလးတစ္ေယာက္လို...
ဟင့္အင္း...ငါ ...မင္းကို မခြဲနိင္ဘူး...ငါ မင္းကိုပဲ ျပန္ခ်စ္ပါရေစေတာ့လို ့ ေျပာေတာ့....
အေတာ္ ကေလးဆန္တာပဲဲဲ...တဲ့



ဘ၀

မနက္….မိုးလင္းရင္...ကိုယ့္ကို အနမ္းတစ္ခ်က္နဲ ့ႏိုးခဲ့ပါ.....
ေန ့လည္….. အလုပ္ကိုယ္စီလုပ္ေနၾကတဲ့ အခါမွာ.... 
မင္းစိတ္ထဲမွာ….ငါရွိပါ...ငါ့စိတ္ထဲမွာလည္းမင္းရွိေနမယ္... 
ညေန…….အလုပ္ဆင္းလို ့အိမ္ျပန္ရင္...တို ့နစ္ေယာက္ျပန္ဆံုၾကမယ္...
လွပတဲ့ ညေနခင္းေတြမွာ..အတူလက္တြဲ ျပီး ေလွ်ာက္လည္ၾကမယ္..... 
မုန္ ့ေတြ အတူတူ ၀ယ္စားၾကမယ္…အေအးအတူတူေသာက္မယ္… 
….မင္းကို ကို ဖက္ထားမယ္…တီတီတာတာ ေျပာတဲ့ မင္းစကားေတြကို
 နားေထာင္မယ္…..မင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားရင္…အနမ္းေလးဖြဖြေပးမယ္…. 
အိမ္မက္….တစ္ခုတည္းကို တူတူမက္ၾကမယ္…. 
ေနာက္တစ္ေန ့..မိုးေသာက္ခ်ိန္ထိေအာင္ေပါ့……….


ေလာင္ကြ်မ္းျခင္း...

မင္းကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္စိတ္ေတြနဲ ့…
ငါ အျပင္းထန္ဆံုးေလာင္ကြ်မ္းလိုက္ခ်င္တယ္…..
အဆံုးသတ္မွာ ….ဘာမွ မက်န္ရစ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္…..
ငါ မင္း အခ်စ္မွာ…..အေတာက္ပဆံုး ေလာင္ကြ်မ္း နိင္ခဲ့တာကိုပဲ….
ငါေက်နပ္ေနမွာပါ…….





ခြင့္မပန္ဘဲ ပစ္မသြားနဲ႔ အခ်စ္ရယ္
ကိုယ္
ညလံုးေပါက္ ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့တယ္။

ခုေတာ့
ကိုယ့္မ်က္လံုးေတြ
အိပ္ခ်င္စိတ္နဲ႔ ေလးလွျပီကြယ့္
ကိုယ္အိပ္ေနတုန္း
မင္းကို ဆံုးရႈံးသြားမွာ စိုးလွတယ္။

ခြင့္မပန္ဘဲ
ပစ္မသြားပါနဲ႔ အခ်စ္ရယ္
ကိုယ္ ထထိုင္ျပီး
မင္းကို လက္နဲ႔စမ္းတယ္။

“ အိမ္မက္မ်ားလား” လို႕
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမးမိျပန္တယ္
မင္း ေျခအစံုကို
ရင္ခြင္မွာ
တင္းတင္း ေပြ႕ထားနိင္ခ်င္စမ္းလွတယ္

ကိုယ့္ကို
ခြင့္မပန္ပဲ
ပစ္မသြားပါနဲ႔ အခ်စ္ရယ္....။ ။


ဒါက ရာဘင္ျဒာနသ္ တဂိုးရဲ ့ကဗ်ာပါ......ကိုဆိုးသြမ္း ရဲ ့ဘေလာ့ကေနေတြ ့လို ့ကူးခ်ခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္သိပ္ၾကိဳက္တဲ့ ကဗ်ာ ဆရာ တဂိုးရဲ ့စာသားေတြ
ဘယ္ေလာက္နူးညံ ့တယ္ဆိုတာ ၾကည့္ပါဗ်ာ။
အိပ္ေနတုန္းမွာ ခ်စ္သူ ေပ်ာက္သြားမွာ စိုးလို ့တဲ့ အိပ္ငိုက္ေနတာေတာင္ မအိပ္ရဲဘူး....ငုတ္တုတ္ၾကီး..ထိုင္ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့....
သူတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းေလ......
ခ်စ္သူကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ ့ခ်စ္ေနရတယ္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးထင္ပါရဲ ့......
ေက်းဇူးပဲ...ကိုဆိုးသြမ္း..ေရ.....
ဖတ္ေစခ်င္တဲ့ သူ တစ္ေယာက္ရွိလို ့ပါ........

မာန တခ်ိဳ.နဲ.အတူ 
ခ်စ္သူရဲ႕ အသဲကို ငါခဲြလိုက္တယ္။ 
သူ႔အသဲ အက္သြားသံကို ငါၾကားလိုက္တယ္။ 
ခ်စ္သူကိုေက်ာခိုင္းၿပီး လွည့္ထြက္လာမွ 
ခုနက အသဲအက္သံဟာ 
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲကလာမွန္း ငါသိလိုက္တယ္။
                                       

ကြ်န္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းၾကီး...အလြန္အားကိုးရေသာ ပရိုဂရမ္ာၾကီး
SAT ရဲ ့ ကဗ်ာေလးကို ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ 
ဒီလို နားလည္လို ့ရတာမ်ိဳးေလးေတာ့ တင္ေပးပါမယ္။ 
ကဗ်ာ တင္ေပးဖို ့ေတာင္းတဲ့သူေတြ လည္း ရွိလုိ ့
တင္ေပးလိုက္ရေတာ့တယ္။

Older Posts Home

Latest Posts