ေရႊထီးေတြလည္းမေဆာင္းခဲ့ပါဘူး။
သူမ်ားေတြလိုေလာက္သာ…ေနခဲ့တာပါ။
ဘယ့္ႏွယ့္…ခုေတာ့…သူတို
့လုိေတာင္မေနရေတာ့ေအာင္
ဆဲြခ်ေနပါေပါ့လား
ေလာကရယ္။
၀ဋ္ေတြပဲလည္ေနတာလား။
ငရဲငရာေတြမ်ား ၾကီးေနေရာ့သလား။
ေအာင္ျမင္ျခင္းနတၱိ၊
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနတၱိ၊
ဂုဏ္ယူစရာမရွိ
၊ေျပာင္ေျပာင္ေရာင္ေရာင္မရွိ၊
ျပစရာမ်က္နာာ..ဃိုလ္
.. မရွိ။
(ဤသို ့ႏွယ္…လူႏွစ္ေယာက္…ဆင္းရဲတြင္းသို
့
ခုန္ဆင္းခဲ့ၾကေလသတည္း။
။)
0 Comments:
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Latest Posts
-
အရင္က ဒုိတာဂိမ္းပဲ တေနကုန္ ထိုင္ေဆာ့ခဲ့တဲ့ဂိမး္သမား တစ္ေယာက္ အတြက္ ခုလို ဘေလာ့တစ္ခုကို ထေရးေတာ့ေတာ္ေတာ္ေတာ့စိတ္ကို နိင္ေအ...
-
ေလာင္ကြ်မ္းျခင္း... မင္းကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္စိတ္ေတြနဲ ့… ငါ အျပင္းထန္ဆံုးေလာင္ကြ်မ္းလိုက္ခ်...